ΑΝΑΔΟΧΗ ΑΛΛΟΤΡΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ.- «Δεν οφείλεται φόρος μεταβιβάσεως ακινήτου επί αναλήψεως ενυποθήκου χρέους υπό προικολήπτου».
(Υπ. Οικον. Τ. 1492/1971, πολ. 109)
Δια της υπ’ αριθ. Κ. 5729/1960 διαταγής ημών, εγνωρίσαμεν υμίν, ότι επί συστάσεως προικός ή δωρεάς, της οποίας αντικείμενον τυγχάνει ακίνητον εφ’ ου υπάρχει εγγεγραμμένη υποθήκη και αναλήψεως δια του προικοσυμφώνου ή του δωρητηρίου υποχρεώσεως, όπως εξοφλήση το ενυπόθηκον χρέος ο προικολήπτης ή δωρεοδόχος, κατά περίπτωσιν, οφείλεται:
α) φόρος μεταβιβάσεως ακινήτων επί του ποσού του αναλαμβανομένου υπό του προικολήπτου ή δωρεοδόχου ενυποθήκου χρέους, ως συντρεχούσης εν προκειμένω απαλ/σεως υπό του προικοδότου ή δωρητού εξ επαχθούς αιτίας, και
β) φόρος προικός ή δωρεάς, κατά περίπτωσιν, επί της λοιπής αξίας του ακινήτου.
Προσφάτως όμως, το Συμβούλιον της Επικρατείας εδέξατο, δια της υπ’ αριθ. 1022/1970 αποφάσεώς του, ότι, η υπό του προικολήπτου αναδοχή χρέους ησφαλισμένου δι’ υποθήκης επί του εις προίκα διδομένου ακινήτου δεν μεταβάλλει είτε εν όλω, είτε εν μέρει την αιτίαν της εις τον προικολήπτην μεταβιβάσεως του ακινήτου.
Συνεπώς και εν τη περιπτώσει ταύτη το ακίνητον μεταβιβάζεται εξ ολοκλήρου αιτία προικός, εφ’ ω και η μεταβίβασις αύτη, μη αποτελούσα μεταβίβασιν εξ επαχθούς αιτίας, υπό την έννοιαν της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του Ν. 1587/1950, δεν υπόκειται εις φόρον μεταβιβάσεως ακινήτων.
Ούτω, το ακίνητον τούτο θα υπαχθή μόνον εις φόρον προικός, υπολογιζόμενον επί της αξίας αυτού μετ’ αφαίρεσιν του ποσού του αναληφθέντος υπό του προικολήπτου ενυποθήκου χρέους, συμφώνως προς τας διατάξεις των άρθρων 42 και 38, παραγρ. 2α, του Νόμου 1641/1919 ως αύται ισχύουν.
Δια την τοιαύτην όμως αναδοχήν του αλλοτρίου χρέους, οφείλεται αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου 3% ή 1%, κατά περίπτωσιν, δυνάμει των διατάξεων της παραγρ. 1α των άρθρων 13 και 15 του Κώδικος Χαρτοσήμου, ως ισχύει.
Κατόπιν τούτου, παραγγέλλομεν όπως, εφεξής, ακολουθήτε την υπο του Συμβουλίου της Επικρατείας δοθείσαν ως άνω ερμηνείαν επί του προκειμένου θέματος.